Als slikken zouden spreken

Als slikken zouden sprekenen schorren zouden fluisterenals het buigende rieteen lied van alle talenkon fluisteren in de windDan zouden mensenstaan luisterenmet oren vol verwondering Als kolkende golvenhet zout veschuimenals de zeekraal weemoedigzijn bladeren laat hangenboven het zilte v/d grondDan zouden mensenstaan kijkenmet ogen vol begrip Als vogels opvliegenomdat schorren onderlopenen…

Lees verder

Rode lampen en havenvampen – Guido Belcanto

Des avonds op de trottoirs in de straten van het haven-kwartierLoopt een eenzame man op zoek naar ondeugend vertierAchter roodverlichte ramen lokt onweerstaanbaar het vleselijk schoonVan mooie mysterieuze damesDuivelinnen op hun troon De man werpt geile blikken in de tempeltjes van genotDe dames achter het raam knikken: viens ici cherieIci…

Lees verder

Vlissingen

De dalende zon schenkt het watereen rimpelend speels patroonRond de toren wordt ‘t langzaam laterEven draagt de stad een koningskroonLoom spiegelt de zee de wazige vertenZij kaderen zich in lijsten van oneindigheidWeemoedig denk ik aan oude heldendie hetzelfde zagen in hun verleden tijdHoeveel zonsondergangen hebben zij aanschouwdOp het campagnedek van…

Lees verder

Stilte

Als de stilte, niet meer hoorbaar isAls rust ver zoek isAls ik mezelf, niet meer kan vinden Dan… is het slik wat ik nodig hebEen afgaande tij die langzaam de oever vrij geeftOpgekropte gassen die zingend ontsnappen Vogels die langs de waterlijn voedsel vindenLeeglopende kreekjes die, dieper uitslijtenPaarden, schapen, ossen…

Lees verder

Het verdronken land – Wannes Vandevelde

de lucht is staal, gespannen boven ‘t zand.Ik hoor het slijk, dat met zijn kille woordende dagen telt van het verdronken land,en stilte zingt in peerelgrijze akkoorden. Het glazen licht bedrijft zijn schaduwspelover het riet en langs de sprokke dijken.De luie wind herinnert ‘m nog welhoe dat ze voor de…

Lees verder

Lentevisioenen

nog frismaar stralen strelenop het strandhet stramien van mijn structuur en bij een glas op het terrasbeijk ik joude horizonvol vuur vrouwen en vlindersvrijen alin ongeremde hartstochtstoom afblazend maar maagdenmogen melancholischmijmeren van strelen het is nog vroeghet is maarthet moet nog avond worden aart

Lees verder

De driehoeken – Pablo Neruda

Drie vogeldriehoeken stekende enorme oceaan over die in de winteruitgetrekt ligt als een groen beest.Alles rust, de stilte,het grijze voortschrijden, het zware lichtvan de ruimte, de wentelende aarde.Hoog boven dit alles trok een vluchtvoorbijen nog een vluchtdonkere vogels, winterse lichamen,trillende driehoekenop vleugelsdie bijna onbeweeglijkhet koude grijs, de desolate dagenmet zich…

Lees verder