de zee

Ze woelten overspoeltze rolt en ze golften zet het zand naar haar handZe omringtblote voetenmet haar zwelgende wateren ze wiegt u nog dieperin de tijd van later

wie zich inscheept voor deze overtocht

Wie zich inscheept voor deze overtocht ,het vasteland verlaat en langs het wadde vaargeul volgt , raakt los van wat hij zochten vindt het eiland met zijn voorkeurspad ,de vrijheid van het woord , van achterdochtof engtevrees verlost , het leven dathij door mensenvrees verloren had .Wie zich inscheept voor deze overtocht ,bergt zijn kijker … Meer lezen

overstromingen – Pablo Neruda

De armen wonen beneden en wachten tot de rivierstijgt in de nacht en hen meesleurt naar zee.Wiegjes heb ik zien dobberen en brokstukkenvan huizen, stoelen en een verheven toornvan lijkbleek water waarin hemel en afgrijzen versmelten.Enkel voor jou is dit, berooide, voor je vrouw en je grond,voor je werktuig en je hond, als een les … Meer lezen

de zee

Ze ruiktverfristen ontspantZe laat ons liggenen wiegt ons meeop een kussen van speelse golvenZe geeft rustDie kustDie ZEE

vriendschap

Op het Schor wordt er geteld Op het Schor wordt er verteld Soms sta je verstelt Van wat er zoal wordt verteld Wordt er al eens pittig gereageerd Wordt er soms al eens kort iets afgeweerd Toch blijft het leuk en interessant Want zo blijft iedereen bij de hand En ontstaat er een echte vriendschapsband

de Schelde

Ik zoek een woord Een heel nieuw woord Een woord Dat niemand kent Ik zoek een woord Dat zeggen wil Hoe boeiend JIJ wel bent

Als slikken zouden spreken

Als slikken zouden sprekenen schorren zouden fluisterenals het buigende rieteen lied van alle talenkon fluisteren in de windDan zouden mensenstaan luisterenmet oren vol verwondering Als kolkende golvenhet zout veschuimenals de zeekraal weemoedigzijn bladeren laat hangenboven het zilte v/d grondDan zouden mensenstaan kijkenmet ogen vol begrip Als vogels opvliegenomdat schorren onderlopenen de slikken overvol zijnals het … Meer lezen

Haiku

Eerste herfstdagende zee is als een rijstveld,dat diepe blauwgroen

Rode lampen en havenvampen – Guido Belcanto

Des avonds op de trottoirs in de straten van het haven-kwartierLoopt een eenzame man op zoek naar ondeugend vertierAchter roodverlichte ramen lokt onweerstaanbaar het vleselijk schoonVan mooie mysterieuze damesDuivelinnen op hun troon De man werpt geile blikken in de tempeltjes van genotDe dames achter het raam knikken: viens ici cherieIci il fait chaudEn hij laat … Meer lezen

Vlissingen

De dalende zon schenkt het watereen rimpelend speels patroonRond de toren wordt ’t langzaam laterEven draagt de stad een koningskroonLoom spiegelt de zee de wazige vertenZij kaderen zich in lijsten van oneindigheidWeemoedig denk ik aan oude heldendie hetzelfde zagen in hun verleden tijdHoeveel zonsondergangen hebben zij aanschouwdOp het campagnedek van hun schepenAlleen hier, op de … Meer lezen

Stilte

Als de stilte, niet meer hoorbaar isAls rust ver zoek isAls ik mezelf, niet meer kan vinden Dan… is het slik wat ik nodig hebEen afgaande tij die langzaam de oever vrij geeftOpgekropte gassen die zingend ontsnappen Vogels die langs de waterlijn voedsel vindenLeeglopende kreekjes die, dieper uitslijtenPaarden, schapen, ossen die me raar bekijken Ruisend … Meer lezen

Haiku

In kinderogen heeft de zee bij eb, nood aan een schoonheidsslaapje

Het verdronken land – Wannes Vandevelde

de lucht is staal, gespannen boven ’t zand.Ik hoor het slijk, dat met zijn kille woordende dagen telt van het verdronken land,en stilte zingt in peerelgrijze akkoorden. Het glazen licht bedrijft zijn schaduwspelover het riet en langs de sprokke dijken.De luie wind herinnert ‘m nog welhoe dat ze voor de storm moesten wijken. En in … Meer lezen

Lentevisioenen

nog frismaar stralen strelenop het strandhet stramien van mijn structuur en bij een glas op het terrasbeijk ik joude horizonvol vuur vrouwen en vlindersvrijen alin ongeremde hartstochtstoom afblazend maar maagdenmogen melancholischmijmeren van strelen het is nog vroeghet is maarthet moet nog avond worden aart

De driehoeken – Pablo Neruda

Drie vogeldriehoeken stekende enorme oceaan over die in de winteruitgetrekt ligt als een groen beest.Alles rust, de stilte,het grijze voortschrijden, het zware lichtvan de ruimte, de wentelende aarde.Hoog boven dit alles trok een vluchtvoorbijen nog een vluchtdonkere vogels, winterse lichamen,trillende driehoekenop vleugelsdie bijna onbeweeglijkhet koude grijs, de desolate dagenmet zich meevoerenlangs de kusten van Chili. … Meer lezen

visser van Ma Yuan

onder wolken vogels varenonder golven vliegen vissenmaar daartussen rust de visser golven worden hoge wolkenwolken worden hoge golvenmaar intussen rust de visser Lucebert

de zee

woest en onbesuisdtrots en zelfvoldaankolkend en spuwendkolossaal en indrukwekkend Het stijgt en daalthet komt en gaathet spoelt herrinneringen wegen onthult de toekomst

De Oceaan roept – Pablo Neruda

Ik ga niet naar zee deze wijde zomermet hitte bedekt, ik ga niet verderdan de muren, de deuren en de spletendie mijn leven en de leven omringen. Op welke afstand, voor welk raamin welk stationliet ik de zee achter? Daar stonden we dan,ik keerde mijn rug naar wat ik liefhebterwijl ginds de strijd verder woeddevan … Meer lezen

De laatste storm

Buldrend speelt de zee met ’t oude vaartuig.Kalm, manhaftig kampt de grijze zeemanmet den storm. Maar splijtend te allen kantevreeslijk kraken de oude brooze wanden. Bleek en bevend staart alom de manschapnaar het krakend wantwerk en den zeeman. “Sloepen af en vrouwen eerst!” gebiedt hij.Wiegend wagglen sloepen in den storrem,angstig ijlt de manschap in de … Meer lezen

het stille schip

Als eindelijk de dag aanbreekt om ’t anker uit de tijd te lichtenVerlaat een naar het onbekende koersend schip de haven.Stil, als was geen mens aan boord, begeeft het zich op weg;Geen zakdoek, noch een hand, wuift er bij dat vertrek.Vol van weemoed om de reis staan zij die bleven op de kade,Dagenlang staren hun … Meer lezen