Zonatie op het schor

Onderzoek door het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek toonde aan dat drie verschillende parameters determinerend zijn voor de differentiatie binnen de schorvegetaties.

De saliniteit van het Scheldewater

Deze zorgt voor een duidelijke verdeling van de schorren in brakke en zoetwaterschorren.

De belangrijkste brakwaterschorren zijn het Groot Buitenschoor, het Galgenschoor en het Schor van Ouden Doel. Deze schorren liggen stroomafwaarts van Antwerpen en worden gekenmerkt door de aanwezigheid van tal van zouttolerante soorten als Melkkruid (Glaux maritima), Schorrezoutgras (Triglochin maritimum), Gewoon kweldergras (Puccinellia maritima), Zilte rus (Juncus gerardi), etc.

De zoetwaterschorren situeren zich stroomopwaarts van Burcht en worden getypeerd door het voorkomen van Spindotterbloemen (Caltha palustris var. araneosa), verschillende wilgensoorten (Salix x mollissima, Salix x dasyclados, Salix viminalis, Salix alba, Salix x rubens, etc.) en Driekantige bies (Scirpus triqueter) met verschillende bastaarden.

Het beheer van de schorren.

Verschillende beheersmethodes worden toegepast gaande van begrazing op de brakwaterschorren over riet maaien op de zoet- en brakwaterschorren tot het kappen van wilgenstruwelen in het zoetwatergetijdegebied.

De overstromingsfrequentie

Deze is afhankelijk van de hoogteligging of de mate van opslibbing of sedimentatie. De verschillende parameters zijn geïntegreerd in een vegetatiemodel waar een logistisch regressiemodel gecombineerd wordt met een klasse-indeling. De factoren saliniteit en beheer worden als klassen in het model opgenomen terwijl logistische regressievergelijkingen worden opgesteld voor de verschillende vegetatietypes in functie van de overstromingsfrequentie.

Bovenstaande tekst en grafiek werden overgenomen uit een artikel dat je kan nalezen op de website van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek