Smalle olijfwilg - Elaeagnus angustifolia

Wandel je vanuit Lillo over de Scheldedijk, richting Kruisschans, dan staat de rivierwaartse kant van de dijk hier vol met olijfwilg, meer bepaalde smalle olijfwilg of Elaeagnus angustifolia.

Een andere naam voor deze plant is russische olijf; vroeger luidde de wetenschappelijke naam Elaeagnus argentea.

Deze heester of boom behoort samen met de duindoorn Hippophae rhamnoides tot de olijfwilgfamilie.
Van de duindoorn vind je een mooie bossage op de strook tussen beide plassen van de potpolder.

Elaeagnus angustifolia is afkomstig uit Klein-Azië, maar komt al heel lang voor in het zuiden van Europa en wordt al sedert de zestiende eeuw in Engeland gekweekt. Hoewel hij geen familie is van de olijfboom, lijkt hij er toch sterk op.

Het is dus geen toeval dat zijn botanische naam afgeleid is van het Griekse woord elaia, dat olijf betekent, en dat we hem in het Nederlands oleaster of olijfwilg noemen.

Bij ons is het een exoot die het heel goed doet omdat hij heel weinig eisen stelt; zowel op extreem droge als op vochtige grond groeit hij. Hij gedijt ook op sterk zilte bodem, is windbestendig en kan tegen luchtverontreiniging. Hij vraagt wel veel licht en bij voorkeur de volle zon.

De olijfwilg is eerder een grote struik die tot boom kan uitgroeien van 3 tot 5 m. hoog. Heeft zilvergrijze takken licht gedoornd met lancetvormige grijsgroene bladeren van 5 tot 8 cm. lang. De onderzijde van het loof is licht behaard en zilvergrijs van kleur.
Klik op nevenstaande foto voor een meer gedetailleerde foto.

De fijngele bloempjes, tweeslachtig of mannelijk, verschijnen in mei-juni in groepjes van 2 tot 3 in de bladoksels van de jonge takken. Ze zijn kelkvormig, aan de buitenkant zilverig, aan de binnenkant fijngeel.

Deze ook 's nachts zeer sterk ruikende en aangenaam geurende bloemen worden druk door bijen bezocht. De honing is barnsteenkleurig en zeer aromatisch.

Van de bloemen van deze olijfwilg kan je in het voorjaar een heerlijke limonade maken.
Klik op nevenstaande foto voor een meer gedetailleerde foto.

De vruchtjes smaken aangenaam zoet en worden hiervoor in de Oriënt gegeten.

In de Iraanse traditionele geneeskunde worden de vruchtjes gebruikt omwille van hun ontstekingsremmende werking.
Lees verder ...

---